منطقه حفاظت شده گنو
 

موقعيت جغرافيايي منطقه:

منطقه حفاظت شده گنو ازنظرمكاني درشمال غربي شهربندرعباس قرارگرفته وجاده اصلي بندرعباس به سيرجان ازشرق وجاده اصلي بندرعباس به بندرلنگه ازجنوب آن مي گذرد ازنظرموقعيت جغرافيايي منطقه حفاظت شده گنو درفاصله َ29- 27 ، َ18-27 عرض شمالي و َ18- 56، َ56- 55 طول شرقي قرارگرفته است .

 

 

 

 دامنه تغييرات ارتفاع و وسعت :

منطقه حفاظت شده گنو متشكل ازپيكره اي كوهستاني است كه درگستره اي ازدشتها وتپه ماهورهاي بازقرارگرفته است . نوسانات ارتفاعي آن به دليل وجود كوههاي فرعي بسيارزياد است. به علاوه ازدشت تا قله كوه گنو دامنه تغييرات ارتفاعي ازسطح دريا بين 50 الي 2347 مترمتفاوت مي باشد. و مساحت منطقه 44437 هكتارمي باشد.

 

وضعيت طبيعي :

منطقه حفاظت شده گنو ازيك رشته كوه اصلي به نام كوه گنو كه بردشت خليج فارس تسلطي چشمگير دارد تشكيل يافته است . پيرامون اين كوه رادرضلع شرقي وجنوبي آن اغلب اراضي كم شيب ودشتي ودربخشهاي شمالي وغربي تپه ماهورهاي كم ارتفاع فرا گرفته اند . رشته كوه گنو وكوه هاي فرعي آن اغلب درجهت شرقي – غربي كشيده شده اند . كوه ها داراي دامنه هاي بلند وبسيار پرشيب هستند. بلندي اين كوه ها ازحاشيه به سمت مركز ازارتفاع 500 متر بالاتر از سطح دريا شروع شده وبه تدريج روبه افزايش مي گذارند. كوه ها كمترداراي دامنه هاي ملايم بوده واغلب داراي بريدگي پرشيب ،ديواره هاي عمودي ، پرتگاه ها ودره هاي عميق هستند . اين نوع پستي وبلندي امكان به وجود آمدن ميكرو كليماي محلي رادرسطح منطقه گسترش داده ودرشكل گيري برخي از رويشهاي ويژه ،تشديد سرسبزي وتنوع رويش هاي گياهي موثر واقع مي شوند.

 

پوشش گياهي :

فلور كوه گنو متجاوز از 360 گونه ازگياهان آوندي است كه معدودي از آنها را سرخس ها وبازدانگان وقسمت عمده آن راگياهان گلدار تشكيل مي دهند. همان گونه كه معمول مناطق خشك وبياباني است . دوگروه بوته ها ي چوبي ودرختچه ها وگياهان كوتاه عمر يكساله ازبيشترين تنوع برخوردارند. گياهان يكساله كوتاه عمر، قادرند به سرعت رشد نموده و درطي دوره كوتاه مرطوب وباراني ، چرخه حياتي خودراكامل نمايد ومعمولاً دوره طولاني خشكي رابه صورت دانه سپري مي كنند. درختچه ها وبوته هاي چوبي نيز قادرند با ايجاد شبكه ريشه اي وسيع وعميق ازرطوبت اعماق خاك استفاده نموده ودوره خشكي را تحمل نمايند.

ازنظر جغرافيائي گياهي ، فلور كوه گنو متعلق به دوپهنه رويشي صی  راسندي  وايرانو توراني است هرچند گاهي اوقات يك ياچند عنصر از سايرپهنه ها ي گياهي دربين گياهان گنو يافت مي شود. به علت موقعيت بينابيني كوه گنو دربين دوپهنه اصلي يادشده وبدليل تغييرات ارتفاعي سريع از سطح دريا كه تابيش از 2300 مترمي رسد وايجاد ميكروكليماهاي متفاوت درجهات جغرافيايي ، دره ها وشيب ها ، اين منطقه از نظر جغرافياي گياهي ، باويژگيها وتنوع چشمگيري مواجه شده است .

 

- عناصر صحا راسندي

- عناصر ايرانوتوراني

- عناصر مديترانه اي

 

باتوجه به نوع عناصر ، گسترش گياهان كوه گنو درداخل محدوده آن نيز ازترتيب ويژگي خاصي برخورداراست . اين ترتيب عمدتاً تابعي ازتغييرات ارتفاعي وميكرو كليماهاي ناشي از آن است وطبقات رويشي آن به ويژه  درشيب هاي جنوبي كوه گنو به خوبي قابل رويت وتفكيك است.

دريك نگاه ، به سهولت سه طبقه متمايز رويشي باحضور آكاسيا و پرخ دردامنه ها ، بادام كوهي درارتفاعات مياني وارس درقلل وارتفاعات فوقاني ، قابل تشخيص اند كه خود تشكيل زيرمجموعه هايي نيز داده اند .

منطقه حفاظت شده گنو پناهگاه شماري از گياهان انحصاري ايران است كه رويشگاه برخي از آنها فقط به كوه گنو محدود مي شود.

گياهان انحصاري ايران كه دركوه گنو يافت مي شود.

 

 

 

 

بادام وندلبو

Wendelboi

Amygdalus

پيچك

Merxmmuelleri

Andrachne

پامچال  صخره اي

Revolute

Donysia

 

Garcinii

Fortuynia

 

Raphanifolia

Isat

 

Chamophytica

Kickxia

 

Rechingerorum

Onobrychis

 

Wendelboi

Pterocephalus

 

Modecta

Rosularia

مهرخوش

Majdae

Zhumeria

پونه كوهي ( مظفريان )

Mozaffarianii

Mentha

 

 حيات وحش :

جانوران منطقه حفاظت شده گنو شامل فون بي مهرگان ومهره داران مي باشد.

-         بي مهرگان

ازبي مهرگان مي توان حلزون هاي آبي وخشكي زي وبرخي از كرم ها که  به ويژه دراطراف چشمه ها ي منطقه حفاظت شده يافت مي شوند اشاره کرد ولي بي شك ، قسمت اعظم بي مهرگان منطقه رابند پايان خصوصاً حشرات تشكيل مي دهند .درميان بند پايان گونه هاي چندي از شبه عقرب ها وعقرب ها ازكوه گنو شناسايي ومعرفي شده اند . علاوه بردوگروه فوق تعدادي رطيل ( رده Solifugae) وعنكبوتيان ( رده Aranae) درمنطقه حفاظت شده يافت مي شوند كه تعيين گونه هاي آنها نياز به مطالعات گسترده تر وتخصصي تر دارد . ازرده حشرات ( insecta) راسته هاي مختلفي درمنطقه حفاظت شده گنو يافت مي شوند كه عبارت از :

راست بالان

سخت بال پوشان

پروانگان

زنبوران

و دوبالان مي باشند.

 

مهره داران

فون مهره داران منطقه حفاظت شده گنو شامل ماهيان ، دوزيستان ، خزندگان ، پرندگان ، پستانداران است .

 

ماهيان

ماهي آفانيوس گينوئيس ( Aphanius guinois) تنها ماهي آب هاي داخل منطقه حفاظت شده محسوب مي شود ودرجهان منحصربه آب گرم گنواست .

 

دوزيستان

دوزيستان منطقه حفاظت شده گنو را حدود 5 گونه ازوزغ ها وقورباغه ها تشكيل مي دهند كه عمدتاً درآبهاي راكد اطراف رودخانه ها وچشمه هاي منطقه يافت مي شوند.

 

 

خزندگان

خزندگان منطقه حفاظت شده گنو نسبت به دوزيستان ازتنوع بيشتري برخوردارند وبه دوگروه مارمولك ها ومارها تعلق دارند. كه ازجمله مي توان به مارقیطاني ومار جعفري اشاره كرد .

 

 

پرندگان

پرندگان منطقه حفاظت شده گنو اساساً از پرندگان درخت زي وبوته زي تشكيل شده اند كه معمولاً جزء سبك بالان ( Passeriforme) محسوب مي شوند ولي درعين حال تعدادي از پرندگان شكارگر مانند هما و  دليجه و پرندگان قابل شكار خشكي زي نظير كبك وتيهو دربين مجموعه پرندگان كوه گنو ديده مي شود. امروزه ياكاهش وسعت منطقه وكم شدن مناطق دشتي آن پرندگاني نظير جيرفتي ، دراج ، هوبره ، كوكر و.... كه سابقاً درمنطقه گزارش شده بودند ديگر يافت نمي شود.

پــرندگان ديگر شامل چكاوك ها ، چلچله ها ، دم جنبانك ها ، انواع سنگ چشم ، انواع سسكها ،سهره وپرندگان خانواده توكا درمنطقه يافت مي شوند.

 

    پستانداران

 

پستانداران منطقه حفاظت شده گنو گرچه ازگونه هاي استثنايي محسوب نمي شوند وعموماً درسايـــر گستره هاي طبيعي نيز يافت مي شوند اما ازتنوع قابل توجهي برخوردارند. درگذشته هاي نه چندان دوردشتهاي بوته زاري منطقه زيستگاه گونه حمايت شده جبير بود و جمعيت قابل ملاحظه ايي ازاين گونه درخطر تهديد درگله هاي متعدد درآن پراكنده بودند اما گسترش روستاها وتغييروتبديل اراضي دردودهه اخير هيچگونه تضميني براي بقاء اين گونه باقي نگذاشته است . تپه ها وارتفاعات قابل دسترس منطقه حفاظت شده گنو و پستي بلنديهاي پيرامون آن زيستگاهيي مناسب براي قوچ وميش بوده وآثار گله هاي بزرگ اين گونه هنوزاز خاطره ها محونشده است . اما گنو به عنوان زيستگاه قوچ وميش امروزه اعتبار گذشته راندارد. درمقابل كو ه هاي صخره اي وغيرقابل دسترس اين منطقه آخرين بقاياي جمعيت بز و پازن را    درخود پناه داده اند. درگستره سخت كوهستاني گنوهنوزهم مي توان اين گونه را يافت . كفتار ، گرگ ، روباه وشغال ازديگر گونه هاي عمده منطقه به شمارمي روند كه كم وبيش درآن ديده مي شود. به اين مجموعه مي توان تشي وخرگوش را نيز اضافه كرد .

 

 
 
     
 

تمامی حقوق برای اداره کل محیط زیست استان هرمزگان محفوظ است

طراحی و پیاده سازی : شرکت پژواک فن آوری اطلاعات و ارتباطات